Ο αέρας μυρίζει θυμάρι, ενώ εκτάσεις με χαμηλή βλάστηση απλώνονται σε όλο το νησί και σε καλούν στην εξερεύνηση, σε μονοπάτια που καταλήγουν σε εκκλησιές, ρεματιές και απόκρημνους λόφους.

Γραφικοί οικισμοί με έντονους ρυθμούς, όπως το Καψάλι, και άλλοι πιο σιωπηλοί, όπως η Παλαιοχώρα, μοιάζουν να κρατούν τις ιστορίες τους μόνο για λίγους, για όσους θελήσουν να μείνουν λίγο περισσότερο ρίχνοντας άλλη μια κλεφτή ματιά.

Άλλα σημεία, όπως η Χύτρα, αποκτούν σχεδόν απόκοσμη όψη.

Ένας βράχος που ορθώνει το ανάστημά του καταμεσής της θάλασσας και σε καλεί να τον ανακαλύψεις.

Το ταξίδι όμως καταλήγει πάντα στη Χώρα, έναν παραδοσιακό οικισμό με επιβλητικά αρχοντικά και το ενετικό κάστρο να δεσπόζει στην κορυφή, περιμένοντάς σε για μια τελευταία απόδραση τη στιγμή που «σβήνει» ο ήλιος.